Een fijne woongemeenschap
Stichting De Tinne
De stichting heeft ten doel: “Het voorzien in de woonbehoefte en de verzorging van personen die daartoe zelf niet goed in staat zijn, alles zonder winstoogmerk.”
Leer ons beter kennen
Wij zijn Ugelien, Sandra, Janny, Martijn, Mark, Henk, Bart-Jan en Robert en de Tinne is ons thuis. Hier mogen we zijn wie we zijn. Met alles wat we kunnen, alles wat we leren en alles wat ons bijzonder maakt.
De Tinne bestaat uit twee huizen, waarin elk 4 van ons wonen. We hebben allemaal een eigen zit/slaap kamer van ca 25 m2. Daarnaast heeft elk huis een gezamenlijke keuken/ woonkamer, 2 badkamers met aangepaste voorzieningen en een gedeelde schuur.
In ons huis is rust, structuur, vertrouwdheid, veiligheid en plezier. Hier wonen we “net als thuis”, net zoals iedereen.
We doen het niet alleen. Onze familie, verwanten en onze begeleiders horen bij ons leven. Samen zorgen zij er voor dat wij ons veilig voelen en ons op onze eigen manier kunnen ontwikkelen.
Fijn dat u ons wilt leren kennen! Wilt u weten wat we allemaal beleven? Kijk dan op onze nieuwspagina.
Met een goed gevoel wonen
De Tinne heeft een team van 16 medewerkers die samen met ons voor een gezellige sfeer zorgen. Omdat wij niet alles zelf kunnen worden wij met allerlei dingen geholpen. Van opstaan tot naar bed gaan. In de nacht is een van de begeleiders in de woning aanwezig als slaapdienst.
Er wordt dus altijd op ons gelet en en dat geeft een heel goed gevoel.
Wij wonen hier met veel plezier.
Onze identiteit
Ontstaan van
De Tinne
Soms begint iets bijzonders met een eenvoudige, maar krachtige wens: een écht thuis creëren voor je kind.
In 1997 kwamen een aantal ouders samen omdat zij voor hun kinderen met een verstandelijke/ meervoudige beperking op zoek waren naar een passende woonvorm. Hoewel er binnen bestaande instellingen goede zorg werd geboden, misten zij vaak de warmte, huiselijkheid en persoonlijke aandacht die voor hen onmisbaar waren. Hun kinderen verdienden meer dan alleen zorg — zij verdienden een plek waar zij zich veilig, geliefd en thuis konden voelen.
Vanuit die overtuiging ontstond het idee voor een kleinschalige woonvoorziening waarin de sfeer van een gezin centraal staat. Een omgeving waar bewoners zichzelf mogen zijn, waar persoonlijke aandacht vanzelfsprekend is en waar samenleven belangrijker is dan systemen en regels. Om deze droom werkelijkheid te maken werd Stichting De Tinne opgericht.
Na een zoektocht naar een geschikte locatie viel de keuze op het groene en rustige Nooitgedacht. Een omgeving die bescherming, rust en verbondenheid biedt. Hier kreeg ook het bijzondere principe van omgekeerde integratie vorm: wonen in een veilige omgeving, maar tegelijkertijd midden in de samenleving, dichtbij wat destijds Mariënkamp heette en de woonwijk van Rolde.
Met hulp van Woningstichting De Volmacht kon de droom uiteindelijk werkelijkheid worden en op 23 augustus 2002 werd het wooninitiatief officieel geopend door Erica Terpstra. Sindsdien is De Tinne uitgegroeid tot een warme en hechte woongroep waar bewoners, medewerkers, vrijwilligers en familie samen bouwen aan een fijn en liefdevol thuis.
Bestuursleden
Jan Hoogeveen
Voorzitter
Gea Oldenbeuving
Secretaris
Ik ben met de Tinne in aanraking gekomen in 2007, toen ik op zoek was naar een nieuwe woonplek voor mijn jongere broer Henk. Ruim zevenentwintig jaar geleden besloot de leiding van de instelling in Zwolle dat Henkie en zijn groepsgenoten moesten verhuizen. De groep woonde in een nieuwbouw appartement met eigen kamer inclusief wastafel. Het was een prima huis met een fijne groep. Henkie was daar gelukkig. Het groepje van tien had daar plezier. Wij als ouders protesteerden, schreven brieven, maar tevergeefs.
De groep verhuisde op het terrein naar de oudbouw. Een huis met een boven, en onderverdieping. Boven kwamen de ´´cliënten die konden lopen`´, beneden werden de rolstoelgebonden cliënten gehuisvest. Henk was toen rolstoelgebonden en kreeg de ´bezemkast´ toebedeeld. Een kamer van twee vijftig bij een metervijftig. Ruim genoeg voor een bed en een kast. Daar heeft hij tien jaar gewoond, en hij is daar lichamelijk en geestelijk zienderogen achteruitgegaan.
Ik wilde hem redden uit deze hachelijke situatie. Roepen, schreeuwen, schrijven, huilen. Ik kreeg geen gehoor. Een jaar later bleek dat de woningruil nodig was om een groep met gedragsproblemen beter “onder controle te houden`´ in een woning op de begane grond. Bij de leiding was het oog gevallen op Henkie´s groep in het nieuwbouwappartement.
Die verhuizing is een dieptepunt in Henkies leven geworden. Het werd het begin van vele ongelukkige jaren en ik was de enige die hem daaruit moest, wilde en kon halen, en ik zocht naar de middelen noch de mogelijkheden. In 2007 zag ik een oproep staan voor een nieuwe bewoner voor Stichting de Tinne in Nooitgedacht, een ouderinitiatief, een plek waar ouders, verwanten inspraak hadden en mocht meebeslissen. Het leek mij zowel voor Henk als voor mezelf een ideale mogelijkheid om voor Henk het roer om te gooien.
Het werd het begin van een omslag in Henk zijn leven. Hij kreeg de kans terug te keren naar zijn geboortegrond: Drenthe.
Hij kreeg de kans weer te kunnen lopen. Hij zat in een rolstoel omdat zijn beide heupen niet goed in de kom zaten. Hij heeft botjes zo dun als luciferstokjes. Gelukkig was er een chirurg die het aandurfde.
Hij mocht weer leren lopen bij de Tinne en is 1 januari 2008 op de Tinne komen wonen. Hoera. Hij bracht geen gedragsproblemen met zich mee. Had wel last van obstipatie en is een moeilijke eter, maar meer is er dan ook niet. Er is geen agressie, geen onbeheerst gedrag.
Hij is weerloos en niet weerbaar. Henk kan niet voor zichzelf opkomen. Ik voel me verplicht namens mijn broer protest aan te tekenen, lastig te zijn, kribbig te doen, uitgesproken boos, droevig te zijn. En de drijfveer achter die emoties is, zorgen dat Henk gelukkig blijft.
Als secretaris van Stichting de Tinne draag ik bij aan het welzijn van Henk en van zijn medebewoners. Ook namens hen zal ik kribbig doen, lastig zijn, uitgesproken boos, of droevig. Ik hoop nog heel lang Henk en de andere zeven bewoners te kunnen vertegenwoordigen bij Stichting de Tinne.
Bert Daalder
Penningmeester
Vanaf 1996/1997 ben ik betrokken bij het opzetten van het zelfstandig ouderinitiatief de Tinne.
Samen met Jan Hoogeveen en destijds nog een andere bestuurder hebben wij een jarenlange voorbereiding doorlopen om te komen tot de huidige Tinne.
Ik ben ontzettend trots op de Tinne. Een woongroep met een huiselijke sfeer waar het voor de bewoners goed toeven is. Voor de medewerkers is het een enorm leuke werkomgeving waarin de bewoner en de medewerker zich maximaal kunnen ontplooien.
Inge Daalder
Bestuurslid
Ik ben Inge Daalder en de zus van Sandra. Al vanaf mijn puberteit ben ik zijdelings betrokken geweest bij de Tinne toen mijn ouders, samen met de andere ouders en verwanten, De Tinne hebben opgezet. Ik vind het een prachtig initiatief en ben er dan ook zeer trots op dat mijn ouders dit project zijn aangegaan. Het is een weg geweest met hobbels en uitdagingen, maar De Tinne loopt nog steeds en is inmiddels een zelfstandig zorgbedrijf geworden.
Met het oog op de toekomst ben ik een paar jaar geleden aangesloten bij de verwantenraad. Zo kon ik langzaam ingroeien en leren van alle kennis en kunde die aanwezig is. Enige tijd later heb ik de rol van secretaris op me genomen, dit heb ik met veel plezier gedaan. Toen me de vraag werd gesteld of ik lid wilde worden van de Raad van Bestuur, hoefde ik daar geen moment over te twijfelen. Heel graag sluit ik aan en vind ik het een eer dat ik hier onderdeel van mag zijn. Als zus van vind ik het heel belangrijk dat de Tinne een fijne woonplek blijft voor alle bewoners en dat we met elkaar deze samengestelde ‘familie’, samen met alle personeelsleden het beste geven wat we kunnen.
Wil je informatie ontvangen, een vraag stellen of donateur worden?
Bel gerust: 06 - 1866 0376